Szczęśliwie Żabi Kruk, jak na ptaka przystało, wylądował na granatowym dachu.
Lot z balkonu na 3 piętrze nie został uwieczniony zdjęciem, gdyż wszystkie ręce były zajęte linami.

Tu droga się kończy dalej można tylko Wisłą. ( Karczew)

Zbiórka przed spływem i próba zmustrowania dodatkowej kudłatej załogi.

Właśnie tam się wybieramy. Trochę pochmurno. Ale towarzystwo w pogodnym nastroju.

Przed nami sporo wody i sporo łodzi.

Vienaminow nie może się ukryć w tłumie.

Nareszcie Miasto i kłopoty z miejscem do parkowania podczas postoju.

Właśnie wyprzedziliśmy czwórkę podwójną ….
No może płynęli w odwrotnym kierunku?

Przy ósemce ze sternikiem „wymiękliśmy” na brzegu.

Masa krytyczna wysztrandowała na piaszczystej wyspie w sercu Warszawy.

Wisła ożyła niestety tylko na jeden dzień.

Szukamy podejścia do brzegu, ale tu miasto - same mosty i kamienie.

Na szczęście jest pomościk Święta Wisły.

Już na brzegu.

Szkoda że zaliczyliśmy tylko połówkę Wisły( kilometr 524 to połówka).

Żabi Kruk suszy pióra na lądzie